Eve Giren Düşman !

           

             Sizin hiç evinize girip de ailenizi zapt eden bir düşmanınız oldu mu?

Aslında oldu da sizin bundan pek de haberiniz yoktu. Çünkü bu düşman öyle elinde top tüfekle eve giren değil; farkında olmadan hepimizin sevdiği bir düşman: TELEVİZYON!

***

İcat edilişi büyük bir başarı olan ve daha sonra atom bombası gibi kontrolden çıkan; ancak bombadan daha tehlikeli bir hal alan bir olgunun adıdır, televizyon. Genel tanım olarak haberleşme ve iletişim araçları arasına girerdi, bir zamanlar.  Ne zaman ki insan yaşamları kurgusal olarak beyaz cama yansıdı, işte o zaman genel standartların dışına çıktı.

Bihter’ i tanıyorsunuzdur. Güzel, alımlı ve ihtiraslı bir bayandır kendileri… Aşk- ı Memnu dizisi bir dönem Bihter ve Behlül’ le kendinden uzun süre bahsettiren bir dizi olmuştu. Ülke olarak Bihter kokuları, takıları, kıyafetleri gibi birçok şey ekonomik olarak malzeme edinilmişti. Reytinglerle gösterimde olduğu kanalı bile ihya etmişti. Bizler de bu sonuçların asıl mimarı olmuştuk. Haliyle bu durum da birçok analizi peşinde getirmişti.

İngiliz “Times” gazetesi bir araştırma yapmış. Araştırma Türkiye’ deki iki diziyi karşılaştırıyor. İlk olarak, ülkenin modern ve batılı dizisi niteliğinde olan Aşk- ı Memnu dizisini ele alıyor. Bu diziye rakip olarak da; Kurtlar Vadisi dizisini doğunun gerici, marjinal ve eğitim seviyesi düşük insanlarının izlediği bir dizi olarak ele alıyor. Asıl bomba daha gelmedi; bu habere internet üzerinden bir yorum yapılıyor gözü kulağı açık bir memleketlimizden. Diyor ki, aynı Times gazetesinin yaptığı araştırmaya göre de; İngiltere’de doğan çocukların %30’ a yakının da babası belli değil. İşte bu yorum bizi evimize sessizce girip bizi ve bizim gibi yaşamaya çalışan çocuklarımızı ele geçiren düşmana karşı uyarıyor. Yazıldığı dönemde sosyal bir eleştiri olan roman, bugün dizi olarak özenilen bir çarpık ilişkiyi ortaya koyuyor. Bir düşünün derim, yeğeniniz sizi aynı durumu yaşamaya sürüklüyor. Vahim ve içler acısı… İşte tam bu noktada nasıl bir tehlikeyle karşı karşıya olduğumuzu anlıyoruz. Kumandasını ele geçirmek adına akşamları savaş verdiğimiz şey, aslında bizi sosyal bir savaşa sürüklüyor farkında değiliz.

Sözlerimizi toparlamak istersek, Bihter biraz işin bahanesi oluyor. Bilinçli bir şekilde bakıldığında o kadar çok tehlike var ki ekranlarda; insan izlemeye tiksiniyor. Maalesef ki bu sonuçlar da bizi ondan uzaklaştırmak yerine, bizleri onu daha iyi izleyebilmek adına daha kaliteli ve daha pahalı büyük ekranlı şeyleri almaya sevk ediyor.

Şimdi diyeceksiniz ki; bundan sana ne? Kusura bakmayın da biz de Süleyman Çakır’ın cenazesine çelenk gönderdik. Yok, hani varsa televizyonda doğum yapan ona da bir çiçek yollarız adabıyla. Değil mi efendim!