BİZE BEDDUA EDERLER

Sanayinin 4. kısmında işler çoktan başlamış, hatta bitmek üzereydi. Doluluk oranı, hangi firmaların yer almak için başvurduğu gibi konular konuşuyoruz. Güzel seçenekler arasında bizim için en doğru olanını seçiyoruz.

Velhasıl keyifli bir sohbetti. Ekonomik ve ticari büyümeye aç Manisa’da, vatandaşın, yetkililerin duymak isteyeceği her şey vardı gündemimizde.

Bülent Koşmaz bir an duraksadı. Yüzünde her zaman var olan çok ciddi ifade daha da keskinleşti. Artık yüz hatları ve yılların getirdiği çizgileri daha belirgin görebiliyordum. Gözlerini kıstı. Belli ki aklına gelen bir düşünce onu rahatsız etmişti. Ve sonra tekrar başladı konuşmaya.

Söyledikleri belleğime kazınmıştı adeta. Çok çarpıcı yeni bir konuya değiniyordu.

***

“Sanayiyi büyütüyoruz. İstihdam artıyor, nüfus artıyor. Manisa hızla büyüyor. Ancak şehircilik anlamında önemli tedbirler almak ve hemen uygulamaya geçmek durumundayız.

Yoksa gelecekte Manisa öyle bir hal alır ki gelecek nesiller bizleri “keşke hiç yapmasalardı da şehir bozulmasaydı. Böyle büyüme eksik olsun.” diyebilirler. Bize beddua edenler bile olur.

         Sanayi bölgemizi planlı bir şekilde büyüttük. Ama şimdi sıra şehirde. Aslında şehrin daha önce planlanmış olması gerekirdi. Ama bugünlere böyle gelinmiş bir şekilde.

         Şu var ki plansız bir büyümeyle bundan sonra ki süreci kontrol etmek, sağlıklı bir gelişim ortaya koyabilmek imkansız. Biz sanayiyi planlı büyüttük, sıra şehirde.

O yüzden yerel yöneticilerimizin ciddi projeleri derhal yürürlüğe koyması, kentin geleceğini planlaması gerekiyor.” 

***

Belki dudaklarından dökülen kelimeler tam olarak bunlar değildi. Ancak ifade etmek istedikleri bundan başkası değildi. “Beddua ederler” ifadesi vardı. Ondan adım gibi eminim.

Keyifli konular konuşulurken, kendimi zengin ülkenin zengin bireyi gibi hissediyordum. Yeni gündem o an biraz keyfimi kaçırdı. Ancak Manisa’nın geleceği açısından önemli bir mesele masaya yatırılmıştı.

ÖNCE SORUN ÜRETİYOR,

SONRA ÇÖZÜM ARIYORUZ

Haber DENGE’de yayınlandı. Dönemin Belediye Başkanı Bülent Kar ona çok büyük hak verdi. Şehrin geleceğinin planlanması için Çekirge Projesi’ni yaptıklarını ve imarla ilgili bir takım çalışmaların olduğunu söyledi.

Hatta Bülent Kar, “Planlı bir şehircilik anlayışı bizde ne yazık ki yok. Önce ortaya çarpık yapılaşma çıkıyor, sonra o durumu kurtarmaya çalışıyoruz. Önce sorunu çıkarıyoruz, sonra çözüm arıyoruz. Garip bir toplumuz. Oysa plan yapmak revizyon yapmaktan çok daha kolay.” dedi.

Haklıydı ve söyledikleri çok doğruydu.

***

Yıl 2014 ve Haziran’dayız. Bülent Koşmaz Hakkın rahmetine kavuştu. Bülent Koşmaz ve Bülent Kar’ın bu söylediklerinin üzerinden 7 yıl geçti.

Peki Manisa’da ne değişti?

İşte insanın içine bıçak gibi saplanan, keskin, can sıkıcı bir soru. O günden bu yana Manisa’da ne değişti? Hangi plan yapıldı da şu an uygulanıyor?

Yerel yöneticileri suçlamak doğru olmaz. Bülent Kar da Cengiz Ergün de plan yapmak, revizyon yapmak, kentsel dönüşümü sağlamak istedi. Ama olmadı. Bir şekilde engellendiler.

Kentsel dönüşüm için ya doğru projeler üretilemedi, ya da projeler iyi anlatılamadı. Ama eğer sonuç önemliyse; biz halen plansız büyüyen bir şehir olmaya devam ediyoruz.

Yani merhum Bülent Koşmaz’ın “Gelecek nesiller bize beddua ederler.” dediği noktadan bir adım öteye gidebilmiş değiliz.

Gerçekten çok yazık. Bu kadar mı vizyonsuz, ruhsuz ve hedefsiz bir nesiliz?

Daha önce Manisa Merkez’i planlayan bir tane başkan, bir meclis vardı. Şimdi üç tane başkan, üç tane meclis var. Üstelik farklı partiler iş başında. Yani işimiz daha kolay değil, tersine daha da zor. 

***

Ama ben şehrin geleceğinin planlanmasıyla ilgili içimdeki umudu kaybetmiş değilim. Hala bir plan yapabileceğimize inanıyorum.

-Sorumlu yöneticilik, ilkeli siyasi anlayış olursa bu olabilir.

-Başkanlar ve meclisler planlı bir büyümenin doğru olacağını kabul ederse bu olabilir.

-İşin içine provakatif düşünce ve eylemler girmezse bu olabilir.

-Şehrin ve gelecek nesillerin menfaatleri öne çıkarsa bu olabilir.

Peki bu saydıklarım yapılması çok güç, imkansız şeyler mi? Öyle değil, böyle düşünmek, çok mu zor? Bence değil.

Düşüncelerimizle her şey yapabiliriz. Yeter ki kontrol bizde olsun. O halde neden yapmıyoruz.

Haydi başlayalım. Kolları sıvayalım, bilincimizi, bilinçaltımızı, önyargılarımızı temizleyelim ve bu işe başlayalım.

Hem zaten Büyükşehir Kanunu da o yüzden çıkmadı mı? Kanun her yönüyle eleştirildi. Sadece imar bakımından kimse tek kelime edemedi. O halde, bu kanunu iyi uygulayalım. Gecikmeyelim, gelecek nesillerin bedduasını hak etmeyelim.

Bülent Koşmaz ağabeyimizi bir kez daha saygı, minnet ve şükranla anıyoruz. Vizyon sahibi, büyük adamdı. Nur içinde yatsın, mekanı cennet olsun.